Ojciec meteorytyki i Wrocław

Ernst Chladni

Ernst Chladni – portret

(fot. https://www.whipplemuseum.cam.ac.uk/)

 
 
 

Meteorytyka

Chladni ur. 30.11.1756 r w Wittenberdze; zm. 03.04.1827 we Wrocławiu, stolicy Dolnego Śląska, jest  znany ze swojej pionierskiej pracy nad meteorytami. W 1794 roku jako pierwszy zaproponował, że meteoryty pochodzą z kosmosu – twierdzenie to początkowo wzbudzało kpiny. Jego przeciwnicy opowiadali się za teorią łączącą meteoryty z aktywnością wulkaniczną, ale później hipotezę Ernsta potwierdziła praca Jeana Baptiste Biota (1774-1862) w 1803 roku.

„Wygląd” dźwięku

(fot. https://www.whipplemuseum.cam.ac.uk/)

 
 
 

Dźwięki

Chladni jest najbardziej znany ze swojej pracy w akustyce oraz z wynalezienia metody wizualizacji wzorców drgań na powierzchniach mechanicznych. Opierając się na pionierskich pracach wykonanych przez Roberta Hooke’a (1635-1703) w Oksfordzie pod koniec XVII wieku, Chladni ujawnił wzorce wibracji przy użyciu drobnego piasku, który osadza się na liniach węzłowych (obszary o zerowym przemieszczeniu), tworząc uderzające i piękne kształty. Demonstracje Chladniego zainteresowały francuskiego cesarza i naukowca-amatora, Napoleona Bonaparte (1769-1821), który był pod takim wrażeniem, że sfinansował tłumaczenie na francuski głównego dzieła Chladniego Die Akustic, które ukazało się w 1809 roku.

Wrocław – miejsce, gdzie ostatni wykład poprowadził Ernst Chladni, upamiętnione meteorytową biżuterią

ul. Legnicka – miejsce na wieki związane z Ernstem Chladnim